"Życiowe Gu rangi szóstej, Cykada Wiosny i Jesieni!"

W trakcie procesu rafinacji Gu przypuściło kontratak!

W tej właśnie chwili Robak Alkoholowy, który odziedziczył niezwykle silną wolę mnicha Kwiatowego Wina, wdarł się do jego Apertury, bezczelnie przypuszczając kontratak na Fang Yuana.

Ta potężna wola zstąpiła z góry, pędząc w dół, ku dnu Apertury, gdzie znajdowało się zielono-miedziane Pierwotne Morze. Fale morza wzburzyły się, wywołując gwałtowne przypływy. Pod wpływem woli Fang Yuana ogromne ilości Pierwotnej Esencji wzniosły się ku niebu i zebrały razem, tworząc górującą, potworną falę, bezczelnie przyjmując nadciągającą wolę Robaka Alkoholowego.

Gdy obie strony miały już zderzyć się gwałtownie pośrodku Apertury, w pustej przestrzeni między dwiema energiami pojawił się mglisty obraz robaka Gu.

Była to cykada. Ciało cykady nie było duże; jeśli Gu Księżycowe można by opisać jako błękitny kryształ w kształcie zakrzywionego księżyca, to ta cykada byłaby delikatnym dziełem sztuki, wykonanym z drewna palmowego i liści drzew przez mistrza rzemieślnika.

Gu miało brązowawożółtą głowę i odwłok. Jego powierzchnia miała fakturę słojów drzewa, jakby przetrwało niezliczone lata. Na jego grzbiecie znajdowały się dwa bardzo szerokie, przezroczyste skrzydła, niczym dwa nachodzące na siebie liście drzew. Skrzydła miały podobną strukturę; przypominała ona typowy liść o siatkowatym unerwieniu. Pośrodku znajdowała się gruba łodyga, z której po obu stronach wyrastała sieć żyłek przypominających linie liści.

Cykada Wiosny i Jesieni!

Została zaniepokojona. Przypominała gigantyczną bestię, zwykle ukrytą w swojej jaskini, pogrążoną w głębokim śnie. Lecz nagle została przebudzona, a na dodatek dowiedziała się, że jej terytorium zostało naruszone.

Kto śmie wtargnąć na mój teren i szaleć tutaj!

Jakby jej godność została obrażona, Cykada Wiosny i Jesieni rozgniewała się i wydzieliła powiew aury; aura ta była słaba, a zarazem potężna. Przypominała wzburzoną Drogę Mleczną, toczącą się naprzód z ogromnymi, potężnymi falami; mogłaby przemieść przez góry na dziesięć tysięcy mil, albo pogrążyć rozległą pustynię!

W porównaniu z tą aurą, wola Robaka Alkoholowego przypominała mrówkę stawiającą czoła słoniowi!

Aura rozprzestrzeniła się i rozszerzyła, niczym wznoszące się, niewidzialne tsunami. Napierająca wola Robaka Alkoholowego nie miała nawet siły, by jej się przeciwstawić; została natychmiast pochłonięta w całości przez tę aurę.

Fang Yuan poczuł przygnębienie. Zielono-miedziana Pierwotna Esencja, którą wypchnął naprzód z całej siły, zderzyła się z tą aurą niczym fala rozbijająca się o wielką górę. W jednej chwili skondensowana esencja rozpadła się i rozproszyła w deszcz, opadając z powrotem do Pierwotnego Morza.

Fale na Pierwotnym Morzu wznosiły się jedna po drugiej; przypominało to, jakby przeszła nad nim burza, jeszcze bardziej wzmagając jego wzburzenie.

Lecz po kilku sekundach aura Cykady Wiosny i Jesieni rozprzestrzeniła się w dół, przyciskając Pierwotne Morze.

Fang Yuan odniósł wrażenie, że słyszy brzęczenie. W jednej chwili wzburzone fale morza uspokoiły się. Aura Cykady Wiosny i Jesieni stanowczo przytłoczyła całe Pierwotne Morze, niczym niewidzialna góra naciskająca z góry. Powierzchnia morza stała się spokojna niczym lustro, bez jednej fali. Przypominało to pierwotnie pogniecioną kartkę papieru, którą nagle nakryła bezgraniczna, gigantyczna dłoń, spłaszczając ją całkowicie.

Była to moc bez porównania!

Fang Yuan poczuł nacisk, ciążący na jego sercu niczym ogromna, niewidzialna góra. Porównał to do Sun Wukonga przygniecionego Górą Pięciu Żywiołów; Fang Yuan nie potrafił zmobilizować nawet odrobiny Pierwotnej Esencji.

Mimo to, choć był wstrząśnięty, nie czuł strachu. W istocie jego serce wypełniła ogromna radość.

„Nie sądziłem, że Cykada Wiosny i Jesieni rzeczywiście podąży za mną i odrodzi się razem ze mną! Więc to jednak nie jest Gu jednorazowego użytku, lecz takie, które można wykorzystywać wielokrotnie."

Cykada Wiosny i Jesieni była Gu szóstej rangi, i była to pierwsza — a zarazem ostatnia — Gu szóstej rangi w poprzednim życiu Fang Yuana. By ją stworzyć, Fang Yuan wykorzystał wszelkie możliwe środki i zasoby, marnując niewyobrażalne ilości sił, poświęcając trzydzieści lat fermentacji, nim w końcu odniósł sukces.

Lecz niedługo po tym sukcesie, gdy Cykada Wiosny i Jesieni była jeszcze świeżo wykuta, wojownicy prawej ścieżki wyczuli zagrożenie ze strony Fang Yuana i zjednoczyli się, by go zaatakować i zabić.

Po odrodzeniu Fang Yuan nie znalazł Cykady Wiosny i Jesieni, więc sądził, że umarła. W rzeczywistości jednak pogrążyła się w głębokim śnie, spoczywając wewnątrz ciała Fang Yuana.

Przeniesienie się o pięćset lat wstecz w jednej chwili było ogromnym ciosem dla jej witalności. Była zbyt słaba, tak słaba, że nawet Fang Yuan, jej właściciel, nie potrafił jej wyczuć. Teraz, choć Cykada Wiosny i Jesieni się pojawiła, jej stan wciąż pozostawał kiepski.

Odkąd się odrodziła, wciąż pozostawała pogrążona w głębokim śnie. To, że pojawiła się teraz, wynikało z faktu, iż wyczuła niebezpieczeństwo grożące Apertturze; można rzec, że to wola Robaka Alkoholowego ją przebudziła.

Była słaba, bardzo słaba, wyjątkowo słaba.

We wspomnieniach Fang Yuana pierwotna Cykada Wiosny i Jesieni tryskała witalnością. Jej ciało przypominało cenną deskę podłogową, wydzielającą ciepły, lśniący połysk. Jej dwa skrzydła były soczyście zielone, niczym dwa miękkie, świeżo wyrosłe liście.

Lecz teraz z ciała cykady emanował silny, śmiertelny chłód. Jej ciało nie miało już żadnego blasku ani połysku, sprawiając wrażenie szorstkiego i przyćmionego, niczym martwe drewno. Jej skrzydła nie miały już barwy miękkich, zielonych liści; były w pełni żółte, niczym więdnące liście jesieni. Końce jej skrzydeł były lekko zwinięte, nieco niekompletne, przypominające róg opadłego liścia.

Widząc to, Fang Yuan czuł zarazem przygnębienie i wdzięczność losowi. Był przygnębiony, gdyż Cykada Wiosny i Jesieni poniosła tak ciężki cios; była zaledwie o krok od śmierci, o stopę od krawędzi urwiska.

Szczęśliwym trafem, dzięki niebiosom, że Cykada Wiosny i Jesieni była aż tak słaba, w przeciwnym razie znalazłby się w wielkich tarapatach!

Trzeba wiedzieć, że między Mistrzem Gu a Gu musi zachodzić wzajemne dopełnienie — najlepiej, gdy oboje posiadają tę samą rangę.

Mistrz Gu pierwszej rangi powinien używać Gu pierwszej rangi — to byłoby najbardziej odpowiednie. Jeśli ranga Gu jest niższa niż ranga Mistrza Gu, gdy Mistrz Gu go używa, przypomina to sytuację silnego mężczyzny dzierżącego cienki patyk — wydajność siły byłaby niewielka. Jeśli ranga Gu jest wyższa niż ranga Mistrza Gu, gdy Mistrz Gu go używa, przypomina to małe dziecko dźwigające ciężki topór, niezdolne właściwie nim władać.

Cykada Wiosny i Jesieni była Gu szóstej rangi, a Fang Yuan był zaledwie Mistrzem Gu na początkowym etapie pierwszej rangi. Posługując się obrazowym porównaniem, Cykada Wiosny i Jesieni byłaby górą, a Fang Yuan wiewiórką. Gdyby wiewiórka chciała użyć góry, by pokonać swojego wroga, zostałaby zmiażdżona przez tę górę już w pierwszej sekundzie.

Gdyby Cykada Wiosny i Jesieni znajdowała się w swoim szczytowym stanie, słaba Apertura Fang Yuana pierwszej rangi nie zdołałaby jej nawet znieść; majestatyczna aura cykady po prostu rozerwałaby Aperturę na strzępy.

Na szczęście znajdowała się w swoim najsłabszym stanie, więc Apertura Fang Yuana mogła ją teraz pomieścić.

„Porzuciłem Gu Księżycowe, zadałem sobie tyle trudu, by odnaleźć Robaka Alkoholowego, tylko po to, by wyrafinować go na moje Gu Życiowe. A w rzeczywistości od samego początku posiadałem już Gu Życiowe — Cykada Wiosny i Jesieni jest moim Gu Życiowym!" Serce Fang Yuana wypełniło się wzruszeniem, gdy poczuł bliski związek między sobą a Cykadą Wiosny i Jesieni.

Gu Życiowe to pierwsze Gu, jakie rafinuje Mistrz Gu. Ma ono ogromne znaczenie i w dużej mierze wpływa na przyszły rozwój kultywacji Mistrza Gu.

Jeśli Gu Życiowe zostanie dobrze dobrane, rozwój Mistrza Gu przebiega gładziej. Gdy Gu Życiowe jest słabej klasy, dla Mistrza Gu staje się jedynie balastem, ciągnącym w dół jego kultywację i pozwalającym rówieśnikom go wyprzedzić. Co ważniejsze, wpływa to również na kwestię życia i śmierci podczas walki.

Fang Yuan doskonale to rozumiał, dlatego nie był zadowolony po wybraniu Gu Księżycowego, sztandarowego Gu Wioski Gu Yue. Musiał więc zadać sobie trud i odnaleźć Robaka Alkoholowego.

W jego wspomnieniach, dla Mistrza Gu pierwszej rangi, Robak Alkoholowy uchodził już za wybór wysokiej jakości. Gu Księżycowe było jedynie wyborem nieco powyżej przeciętnej.

Lecz życie jest fascynujące, ponieważ nikt nigdy nie wie, co czeka go w następnej chwili.

Fang Yuan wyrafinował Cykadę Wiosny i Jesieni w swoim poprzednim życiu. Po odrodzeniu Cykada Wiosny i Jesieni pogrążyła się w głębokim śnie, lecz więź między nimi wciąż istniała. W istocie Fang Yuan odkrył, że jakby wskutek przejścia przez rafinację Rzeki Czasu, jego więź z Cykadą Wiosny i Jesieni stała się jeszcze bliższa i bardziej tajemnicza niż w poprzednim życiu. Po prostu Cykada Wiosny i Jesieni była zbyt słaba, więc Fang Yuan tego nie dostrzegał.

Toteż w prawdziwym sensie Cykada Wiosny i Jesieni jest pierwszym Gu, jakie kiedykolwiek wyrafinował. Jedyna różnica polegała na tym, że nie zostało ono wyrafinowane w jego obecnym życiu, lecz było owocem mozolnej pracy z jego poprzedniego, pięćsetletniego życia.

Cykada Wiosny i Jesieni była Gu Życiowym Fang Yuana.

Mistrz Gu pierwszej rangi, posiadający Gu Życiowe szóstej rangi!

Gdyby powiedzieć to na głos, można by się spodziewać, że nikt by w to nie uwierzył! To już przekraczało granice ludzkiego pojmowania!

A jednak dokładnie to się wydarzyło. Prawda była niepodważalna.

„Robak Alkoholowy jako Gu Życiowe był już jednym z najlepszych wyborów, lecz w porównaniu z Cykadą Wiosny i Jesieni jest jedynie śmieciem na ziemi! Moim Gu Życiowym w tym życiu okazała się w rzeczywistości Cykada Wiosny i Jesieni, ha ha ha…"